Column Theo Segers: Muizenplaag

Van een buurvrouw verderop in het dorp kreeg ik een flinke stapel van De Kroniek, het blad van de Historische Vereniging Giessenburg en Schelluinen. Op een regenachtige avond met een kop koffie bij het haardvuur, sloeg ik het bovenste exemplaar open. September 2002, 23e jaargang, nummer 3.

Mijn oog viel direct op een artikel over een muizenplaag. J.P. van den Dool beschreef hoe de Alblasserwaard in 1974 werd getroffen door een invasie van veldmuizen. De cijfers waren bijna niet te bevatten. Er werden meer dan vijf volwassen muizen per vierkante meter geteld. Omgerekend zo'n 50.000 per hectare. Een boer met twintig hectare grond had dus, theoretisch gezien, een miljoen muizen op zijn land. 

Terwijl ik verder las, dacht ik aan het hier en nu. Ik had natuurlijk al gezien dat er in veel weilanden grote bruine en kale plekken voorkomen. Onze streek heeft opnieuw te maken met een muizenplaag. Wie vandaag door de Alblasserwaard rijdt, ziet de sporen ervan terug in het landschap. Achter die zichtbare schade, gaan grote zorgen schuil. Juist in een tijd waarin veel agrariƫrs al te maken hebben met stijgende kosten en onzekerheid. Hoe klein de beestjes ook zijn, de gevolgen zijn groot.

Toen ik de Kroniek dichtsloeg, realiseerde ik mij dat sommige zorgen van toen verrassend veel lijken op die van nu. Daarom is het goed oog te houden voor elkaar. Een vriendelijk woord of belangstelling kan soms meer betekenen dan je denkt. Soms is een hart onder de riem precies wat nodig is.